Sıkça Sorulan Sorular

Antifriz sadece kış aylarında değil, 4 mevsim kullanılmalıdır. Kışın motor suyunun donmasını engellerken, yazın kaynama noktasını yükselterek harareti önler. Ayrıca sistemdeki kireçlenmeyi, pası ve korozyonu engelleyerek soğutma sisteminin ömrünü uzatır.

İdeal karışım oranı genellikle %50 Antifriz + %50 Saf Su şeklindedir; bu karışım yaklaşık -37°C koruma sağlar. Antifriz oranı %33'ten az (koruma yetersiz kalır) ve %70'ten fazla (ısı transferi bozulur) olmamalıdır. Antifriz asla %100 saf olarak kullanılmamalıdır, su ile aktive olur.

Antifrizin rengi bir kalite göstergesi değil, sızıntı takibi için eklenen bir boyadır. Önemli olan üretim teknolojisidir. Aracın üretim yılına ve radyatör yapısına (alüminyum/bakır) göre Organik (OAT) veya İnorganik (IAT) tip seçilmelidir. Daima araç üreticisinin tavsiyesine uyulmalıdır.

İnorganik (IAT): Genellikle yeşil renklidir, silikat içerir ve ömrü yaklaşık 2 yıldır. Eski model araçlarda yaygındır.
Organik (OAT): Genellikle kırmızı/pembe renklidir, silikat içermez ve 5 yıla kadar ömrü vardır (Long Life). Alüminyum radyatörlü yeni nesil araçlar için uygundur.
Farklı tipteki antifrizler birbirine karıştırılmamalıdır.

Motor mutlaka soğuk olmalıdır. Şebeke suyu kireç içerdiğinden tıkanıklık yapabilir, bu yüzden mutlaka saf su kullanılmalıdır. Sistemde halihazırda bulunan antifrizin rengine ve türüne (Organik/İnorganik) uygun ilave yapılmalıdır.

Hassas ölçüm için refraktometre kullanılmalıdır. Cihazın prizmasına pipetle bir damla soğutma sıvısı damlatılır, kapak kapatılır ve ışığa tutularak bakılır. Görüntüdeki açık ve koyu bölgenin kesiştiği çizgi (Waterline), sıvının donma noktasını gösterir. Ölçüm öncesi cihaz saf su ile kalibre edilmelidir.

Antifriz sadece donmayı engellemez, aynı zamanda suyun kaynama noktasını yükseltir. Yazın sıcak havalarda motorun hararet yapmasını zorlaştırır. Ayrıca su pompasını yağlar ve radyatör içinde pas/korozyon oluşumunu engelleyerek soğutma sistemini temiz tutar.

Kışa girmeden önce mutlaka antifriz derecesi ölçülmeli (-35°C tavsiye edilir), akü voltajı kontrol edilmeli, kış lastikleri takılmalı ve cam suyuna donma önleyici eklenmelidir. Motor yağının viskozitesi de soğuk havalara uygun olmalıdır.

DPF, Euro 5 ve üzeri dizel araçlarda egzoz gazındaki zararlı kurum partiküllerini tutarak çevreye salınmasını engelleyen bir filtredir. DPF, belirli aralıklarla biriken kurumları yüksek ısıda yakarak kendini temizler (rejenerasyon).

DPF'li araçlarda Low SAPS (Düşük Kül, Fosfor ve Kükürt) özellikli yağlar kullanılmalıdır. Standart yağlar yandığında yüksek miktarda metalik kül bırakır, bu küller DPF gözeneklerini tıkar ve filtrenin iptal olmasına veya pahalı onarımlara neden olur.

TBN (Toplam Baz Numarası), yağın asitleri nötralize etme gücünü gösterir. Yakıttaki kükürt yandığında sülfürik asit oluşur ve bu asit metali aşındırır. TBN katığı bu asidi etkisiz hale getirerek motoru korozyona karşı korur. Yüksek kükürtlü yakıt kullanılan bölgelerde yüksek TBN'li yağ tercih edilmelidir.

Yağ değişimi, araç üreticisinin belirlediği kilometre (Örn: 10.000 veya 15.000 km) dolduğunda yapılmalıdır. Ancak kilometre dolmasa bile, yağ zamanla okside olup özelliğini yitirdiği için yılda bir kez mutlaka değiştirilmelidir.

Altın kural: Yağ suya eklenmelidir, su yağa değil. Tanktaki suyun üzerine konsantre yağ yavaşça dökülmeli ve bu sırada sürekli karıştırılmalıdır. Aksi takdirde ters emülsiyon oluşur, karışım bozulur ve performans alınamaz.

Kullanılan su ne çok sert ne de çok yumuşak olmalıdır. İdeal sertlik 10-20 °dH arasındadır. Çok sert su sabunlaşmaya (kireç çökmesine), çok yumuşak su ise aşırı köpürmeye neden olur. Ayrıca suyun klorür oranı düşük ve bakterisiz olması gerekir.

Düşük konsantrasyon; paslanmaya (korozyon), bakteri üremesine ve takım ucunun çabuk körelmesine yol açar. Yüksek konsantrasyon ise maliyeti artırır, köpürme yapar, operatörün cildini tahriş eder ve dumanlanmaya neden olur. Düzenli refraktometre ölçümü şarttır.

Emülsiyonda korozyonun (paslanmanın) başlıca nedenleri: Düşük yağ konsantrasyonu, suyun pH değerinin düşmesi (asidik olması), yüksek bakteri seviyesi ve ortamdaki yüksek nem oranıdır.

Kokuşmanın ana nedeni anaerobik bakterilerdir. Bu bakteriler genellikle tankın yüzeyini kaplayan "Kızak Yağı" (Tramp Oil) nedeniyle sıvının havasız kalması sonucu ürer. Önlemek için; kızak yağları sıyırıcı (skimmer) ile temizlenmeli, sıvı sirkülasyonu sağlanmalı ve konsantrasyon doğru seviyede tutulmalıdır.

Eski sıvı boşaltılmadan önce sisteme "Sistem Temizleyici" eklenip 8-24 saat çalıştırılmalıdır. Ardından sıvı tamamen boşaltılmalı, tanktaki talaş/tortu mekanik olarak temizlenmeli, durulama yapılmalı ve vakit kaybetmeden yeni emülsiyon eklenmelidir. Tank asla boş ve nemli bekletilmemelidir, aksi takdirde bakteri oluşur.